//////

PRACA Z TOWARZYSZEM

Początkowo, oprócz pracy w bibliotece i muzeum to­warzystwa, Czerski prowadził prace wykopaliskowe w ob­wodzie irkuckim. Plonem ich było zebranie  narzędzi kamiennych oraz kości zwierząt, którymi w tym okresie interesował się najwięcej. W roku 1873 razem z drugim zesłańcem, M. Hartungiem, chemikiem, odbył wyprawę w Sajany. Czerski zają się badaniami geologicznymi, Hartung zaś botanicznymi i entomologicznymi. W czasie tej wyprawy przekroczyli oni trzykrotnie pasma Tunkińskie i Kitojskie zbadali dokładnie ich budowę geologiczną, a ponadto uzyskali wiele nowych danych geograficznych, dzięki którym można było poprawić istniejące mapy. latach 1875 i 1876, na zlecenie oddziału Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego w Irkucku Czerski przepro­wadził badania geologiczne i paleontologiczne w Jaskim Niżnie-udinskiej, a następnie badania geologiczne doliny Irkutu w okresie czterech lat (1877-80), na zlecenie tegoż towarzystwa, Czerski prowadził badania geologiczne na obszarze całego pasa brzegowego Bajkału.

KARIERA NAUKOWA AŻ DO ŚMIERCI

Wiosną 1869 r., po pięcioletniej służbie, Czerski został zwolniony z wojska, z obowiązkiem jednakże w dalszym ciągu przebywania w Omsku. Przez ponad dwa lata Czer­ski, zarobkując bądź lekcjami, bądź pracując w prosek­torium miejscowego szpitala, co pozwoliło mu poznać dobrze anatomię, a szczególnie osteologię, kontynuował swoje wycieczki geologiczne do doliny Irtysza oraz kolek­cjonował zbiory paleontologiczne. W roku 1871 oddział Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego w Irkucku uzy­skał dla Czerskiego, prawdopodobnie dzięki staraniom grona uczonych grupujących się wokół tego oddziału, zezwolenie na jego przeniesienie się do Irkucka. Odtąd, znalazłszy się w gronie wybitnych i przyjaznych uczonych, mając do dyspozycji bogatą bibliotekę towarzystwa i mu­zeum, rozpoczął Czerski przy pomocy tych uczonych, a zwłaszcza Czekanowskiego, właściwą karierę naukową trwającą aż do śmierci (22 lata). Stronę materialną zabez­pieczono mu również, ofiarując stanowisko bibliotekarza towarzystwa.

INICJATOR WYPRAW

Czekanowski pro­wadził też przez cały czas obserwacje meteorologiczne i astronomiczne, gromadził zbiory paleontologiczne, bota­niczne, entomologiczne, a ponadto interesował się językami napotkanych plemion. Z tych względów prace jego oce­nione zostały wysoko zarówno współcześnie, jak i później.Inicjator wypraw oleniockich Czekanowskiego, członek zarządu Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego, akade­mik F. B. Schmidt tak pisał w przedmowie do jego Dzieńnika:Podróże te były najbogatsze w wyniki geologiczne spośród wszystkich, jakie kiedykolwiek podejmowane były na Syberii. Bogate treściowo prace Czekanowskiego … przetłumaczone na wszystkie języki… stały się dorobkiem nauki, a mapy opracowane przez niego w znacznym stop­niu zmieniły i dopełniły mapę Azjatyckiej Rosji”.

BADANIA RZUCAJĄCE NOWE ŚWIATŁO NA STRUKTURĘ GEOLOGICZNĄ TERENÓW

Już te badania, rzucające zupełnie nowe światło na całą strukturę geolo­giczną tych terenów, a zwłaszcza gór Chamar-Daban, za­kończone ponadto opracowaniem mapy geologicznej guberni irkuckiej, zwróciły uwagę opinii naukowej na tego badacza i przyniosły mu w 1870 r. złoty medal Ro­syjskiego Towarzystwa Geograficznego. Rezultaty tych badań Czekanowski wydrukował w 1873 r. w tomie XI organu oddziału wschodniosyberyjskiego Rosyjskiego To­warzystwa Geograficznego, przy czym wypełniły one cały ten tom, obejmujący 400 stron. Innym rezultatem tych wypraw było powierzenie Cze- kanowskiemu przez Rosyjskie Towarzystwo Geograficzne misji poprowadzenia wypraw naukowych na mało znaną północ Syberii i przeprowadzenie badań na ogromnych obszarach pomiędzy Jenisejem a Leną.

MICHAŁ JANKOWSKI

Michał Jankowski (1840—1912), agronom z wykształcenia. Jest on także nader pochlebnie cytowany w wydawnictwach Rosyjskiego Towarzystwa Geograficz­nego, jako ten, który dzięki swoim obserwacjom nauko­wym na Syberii i publikacjom oddał geografii rosyjskiej wybitne usługi. W latach 1873—74 Jankowski brał udział w ekspedycji Dybowskiego i Godlewskiego do dorzeczy Argunu, Amuru i Ussuri, w grudniu 1874 r. razem z God­lewskim podjął śmiałą wyprawę na nartach w górę rzeki Chor i w góry Sichote Aliń. Plonem tych wypraw były znaczne zbiory zoologiczne. Jankowski, podobnie jak Wit­kowski, zajmował się również archeologią, jednak srebrny medal Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego otrzymał za swoje obserwacje meteorologiczne na wyspie Askold. 

PODRÓŻE PO SYBERII KOBYŁECKIEGO

Również rozległe podróże po Syberii odbywał Józef Kobyłecki (1801—67), oficer rosyjski, który nie chciał walczyć przeciwko powstańcom polskim w 1831 r. i za karę został przeniesiony do Tobolska. Stąd, jako wojsko­wy, odbył w latach 1831—34 szereg podróży inspekcyj­nych po Syberii, które doprowadziły go aż do granic Chin. Sprawozdanie z tych wypraw wydał w książce pt. Wiado­mości o Syberii i podróże w niej odbyte w latach 1831, 1832, 1833, 1834, wydanej w Warszawie w 1837 r. w dwóch tomach.Do Tobolska został także zesłany za udział w powsta­niu listopadowym Antoni Pausza, który na zesłaniu spę­dził 27 lat, od 1831 do 1858 r. Napisał on Pamiętnik własnoręczny, obejmujący również okres pobytu na Sy­berii, którego rękopis przechowywany jest w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie.

TŁUMACZ W KONSULACIE ROSYJSKIM

Niezwłocznie po tym został mianowany tłuma­czem przy konsulacie rosyjskim w Jafie, a następnie, po przejściowym pobycie w Salonikach, w Smyrnie. W roku 1848 został mianowany konsulem rosyjskim w Erzerum, na którym to stanowisku pozostał 18 lat. Po przejściu na emeryturę osiadł na stałe w Smyrnie, gdzie zmarł. Naj­większą zasługą Żaby były badania nad językiem i kul­turą Kurdów. Opublikował słownik francusko-kurdyjski, a ponadto wydał zbiór pt. Recueil de notices et rćcits de la litterature et des tribus du.Kurdistan (Petersburg 1861) «. Warto również wspomnieć w tym miejscu o mało w kraju znanym orientaliście i podróżniku polskim, po­wstańcu z 1831 r., Wojciechu Kazimirskim de Biberstein (20 XI 1808—22 VI 1887), który w latach 1839—40 odbył podróż na Bliski Wschód i do Persji; od 1863 r. mieszkał on jednak stale we Francji i publikował tylko po fran­cusku.

W dzisiejszych czasach turystyka jest bardzo rozwinięta

Kto z nas nie marzy o wspaniałej podróży, o zwiedzaniu ciekawych i tajemniczych miejsc rzadko przez kogoś odwiedzanych.. W dzisiejszych czasach turystyka jest już tak bardzo rozwinięta, że jak najbardziej tego typu marzenia mogą się spełnić. Jedynym największym zagrożeniem jest tylko cena tego typu podróży.. Niestety ale obecnie ten kto chce podróżować, zwiedzać czy w ogóle wyjeżdżać na wakacje musi zapłacić dosyć wysoką cenę. Owszem nie oznacza to, że tylko najbogatszych stać na wakacje ale niestety trzeba się liczyć z tym, że człowiek z przeciętnej wielkości portfelem nie będzie mógł raczej spełnić swoich marzeń o jakiejś wspaniałej podróży.. Oczywiście rzecz się ma zupełnie inaczej jeżeli ktoś zacznie oszczędzać na to żeby móc wyjechać na wymarzone wakacje. Wtedy turystyka stoi dla takiej osoby otworem. Obecnie nie ma chyba miejsca, którego nie dałoby się odwiedzić. Należy zawsze szukać w kilku biurach podróży i nigdy nie należy poprzestawać na średnim zadowoleniu z tego co udało nam się znaleźć, najważniejsze żeby wiedzieć czego się chce reszta wtedy przyjdzie sama.

Turystyka, a sukces w sieci

Założenie strony internetowej w całości poświęconej turystyce może być dzisiaj doskonałym pomysłem na odniesienie sukcesu w sieci. W gruncie rzeczy można śmiało powiedzieć, ze jest to jeden z najpopularniejszych tematów obecnie, przynajmniej w polskim internecie i jeżeli zaczniesz go zgłębiać przekonasz się o zasadności takiego podejścia. Bez wątpienia jeżeli zadbasz o bardzo dobrą treść swojej witryny możesz być pewien, że prędzej czy później wygeneruje ona wiele wartościowych wejść. Chodzi głównie o to, abyś potrafił bardzo ciekawie opowiadać o tym temacie. Nie jest to trudne zważywszy ilość opcji do opisania. Jeżeli jesteś sprawnym autorem na pewno znajdziesz swoją tematyczną niszę, która sprawi, że turystyka w Twoim wydanie stanie się pasją wielu osób. Zarobisz też na pewno na reklamach kontekstowych, które znacznie mogą poprawić Twój budżet. Dzisiaj praktycznie każdy chce czerpać z nich zyski. Turystyka daje w tym wypadku znakomity start.Podsumowując, turystyka to świetny obszar na to, aby zaistnieć w internecie. Jeżeli stworzysz stronę www opisującą jedynie ten temat na pewno znajdziesz grono swoich wiernych użytkowników. Pamiętaj o tym, aby oryginalnie podchodzić do tematu.

Wakacje z najbliższymi szansą na wzmocnienie więzi

Jeżeli niezbyt chętnie wyjeżdżasz na wakacje ze swoimi najbliższymi pamiętaj, że często to właśnie te osoby są ci najbliższe i warte większego poznania. Czas wolny spędzony w kilka osób najlepiej się do tego nadaje. Najlepiej zorganizować urlop z dala od miejsca zamieszkania do tego na łonie natury oraz tam gdzie są ciekawe atrakcje. Bliscy powinni mieć możliwość poznania się w różnych życiowych sytuacjach. Dopiero tak będą mogli sobie ostatecznie bardziej zaufać. Dlaczego to takie ważne? Często to właśnie na wyjeździe jest czas, aby szczerze ze sobą porozmawiać, uśmiechnąć się, opisać swoje problemy. Z reguły w życiu codziennym nie ma na to chęci. Zresztą każdy musi wykonywać obowiązki. Wakacje z najbliższymi powinny być zatem organizowane jak najczęściej, aby spełniły swoje integracyjne zadanie. Ocenia się, że minimum dwa razy do roku. Podsumowując, rodzinne relacje są wzmacnianie cudownie na urlopach z dala od domu, najlepiej w stosunkowo długim terminie. Każdy pragnie czuć się zintegrowany z najbliższymi, dlatego nie żałuj wydatków oraz organizacji takiego wyjazdu. Turystyka jest na tyle rozwinięta, że bez większego problemu zorganizujesz solidne atrakcje.

WIELKIE WRAŻENIE

Wielkie wrażenie wywarły na Czerskim świeżo przełożone na rosyjski książki Darwina O pocJio- dzeniu gatunków i Podróż naokoło świata na okręcie „Beagle”, z zapałem czytał dzieła Lyella, Tyndalla oraz autorów rosyjskich z zakresu geologii, mineralogii i pale­ontologii. Jeszcze będąc w wojsku, poza godzinami służbo­wymi rozpoczął badania geologiczne w terenie, w okoli­cach Omska, a nawet, za zezwoleniem swych władz, odbył kilka wycieczek naukowych w dół Irtysza i w górę rzeki Om. Plonem tych ekskursji było przywiezienie szeregu kopalin wymarłych zwierząt i roślin, z których Czerski utworzył przy wymienionym klubie oficerskim rodzaj małego muzeum paleontologicznego. Zainteresował się nim w czasie swej bytności w Omsku znakomity podróżnik i przyrodnik rosyjski A. T. Middendorf, co dla dalszej kariery Czerskiego miało i w przyszłości pomyślne kon­sekwencje.

WYBITNY SAMOUK JAK CZERSKI

Nie mniej wybitne, a według niektórych uczonych ro­syjskich jeszcze większe zasługi dla naukowego poznania Syberii położył jego przyjaciel, a częściowo i uczeń, Jan Czerski (15 V 1845—25 VI 1892), geolog i paleontolog, po­dobnie jak Witkowski samouk. Jego kariera życiowa jest najlepszą ilustracją cytowa­nych wyżej słów A. Macieszy i zarazem najwymowniej­szym przykładem tężyzny moralnej i bezinteresownego oddania nauce, jaka cechowała wielu zesłańców polskich na Syberii.Skazany w osiemnastym roku życia za udział w po­wstaniu 1863 r. na zesłanie do Omska i wcielenie do tam­tejszego garnizonu jako szeregowiec, został po jakimś  czasie ordynansem w miejscowym klubie oficerskim. Tutaj, gdy przekonano się o jego inteligencji i znajomości kilku języków obcych, powierzono mu między innymi nadzór nad niewielką biblioteką garnizonu. To dało mu dogodną okazję do intensywnego dokształcania się w wol­nych chwilach.

MIMO UZNANIA I ZAPOWIADAJĄCEJ SIĘ KARIERY

Tego rodzaju opinii o Czekanowskim można znaleźć więcej w różnych wydawnictwach rosyjskiej i radzieckiej Aka­demii Nauk. Uczczono go ponadto kilkoma nazwami w na­zewnictwie geograficznym Syberii oraz w nomenklaturze przyrodniczej. Mimo takiego uznania i zapowiadającej się świetnie kariery naukowej, Czekanowski, podobnie jak Witkowski, pod wpływem depresji zakończył życie samobójstwemW nekrologu Rosyjskiego Towarzystwa Geograficz­nego, którego był przez wiele lat współpracownikiem, napisano: „…nazwisko jego, które stało się głośne nie tylko w Rosji, lecz i na zachodzie Europy, pozostanie pamiętne na zawsze, jako nazwisko jednego z wybitnych pionierów wiedzy geograficznej”.

CENNE REZULTATY WYPRAW

W jakich warunkach odbywała się -wyprawa ilustruje między innymi fakt, że badacze na terenach przebytych pomiędzy Leną a Oleniokiem nie napotkali w ogóle ludzi. Inną ilustrację trudów wyprawy stanowi fakt, że co naj­mniej dwóch uczestników tych wypraw, zoolog Księżo- polski i meteorolog Miller, okupili je całkowitą utratą zdrowia i w konsekwencji przekreśleniem dalszej kariery naukowej. Mimo to rezultaty wypraw, dzięki energii i wytrwa­łości Czekanowskiego, były niezwykle cenne. Przyniosły przede wszystkim zasadnicze wiadomości o budowie geo­logicznej tej części Syberii. Nadto systematycznie dokony­wane zdjęcia topograficzne pozwoliły wnieść istotne zmiany do kartografii tych obszarów. 

TRZY WIELKIE WYPRAWY

Wypraw takich Czekanowski poprowadził trzy: pierwszą w 1873 r. nad Dolną Tunguzkę, drugą tzw. oleniocką, w 1874 r. do do­rzecza rzek Oleniok i Leny, oraz trzecią, w 1875 r., ponow­nie na te tereny. O tempie tych wypraw może dać pojęcie fakt, że tylko podczas trzeciej z wymienionych wypraw, która trwała 7 miesięcy, Czekanowski przebył ok.11 000 km, częściowo przez tereny zupełnie dotąd nie znane; ogółem zaś trasy jego wypraw wyniosły 25 000 km.Wyprawy Czekanowskiego poświęcone były wprawdzie badaniom geologicznym, niemniej jednak miały one rów­nież ogromne znaczenie ogólnogeograficzne, gdyż ten ogromny obszar pomiędzy Jenisejem, Leną a Morzem Arktycznym był wówczas bardzo mało znany, a na północ od południowego biegu rzeki Oleniok zupełnie nie znany.

NAJWIĘKSZA SŁAWA DZIĘKI SWYM OSIĄGNIĘCIOM NA SYBERII

Do tego samego kręgu zaliczyć można jeszcze zoologa Władysława Księżopolskiego również uczestnika ekspe­dycji oleniockiej Czekanowskiego w 1873 r., a także sze­regu wypraw Dybowskiego, zoologa Jana Kalinowskiego (ok. 1840— ok. 1940), towarzysza Dybowskiego na Kam­czatce, znanego bardziej z późniejszych podróży badaw­czych w Ameryce Południowej, wreszcie powstańca 1863 r., jakkolwiek obywatela szwajcarskiego, A. K. Parvexa, towarzyszącego Dybowskiemu w wyprawach w cha­rakterze preparatora okazów zoologicznych. Największą jednak sławę dzięki swym osiągnięciom naukowym na Syberii zdobyli geolog Aleksander Czekanowski (12 II 1833—30 X 1876) i również geolog i paleon­tolog Jan Czerski.Czekanowski rozpoczął swoje samodzielne badania geo­logiczne w 1869 r. od zbadania terenów i gór nadbrzeż­nych Bajkału oraz guberni irkuckiej.